U lû e u bæ

A u mæximu sciymme êan vegnŷi yn lû e yn bæ, spunciæ da a sæ. U lû u stava sciy, u bæ tantu ciy zy. Allûa u laddrun, spintu da a cattîa gûa, u l’à sercòu yn ranpin de rattèlla e u l’à ditu: «Per cose ti m’æ fætu l’ægua sturbia quande bevéiva?». Pe risposta u lanuzu, che u gh’àiva puîa: «Scyza, lû, cumme possu fâ quellu che ti te lamenti? L’ægua a strixella da ti a a mæ bucca». Quellu, vintu da a veitæ, u dixe: «Séi méixi fa ti t’æ ditu mâ de mi». U bæ u rispunde: «Allûa nu êa ancun nasciŷu». «U sajâ stætu u to puæ che u l’à ditu», e cuscí u l’à acciappòu e zguaròu, ammassàndulu ingiystamente.

Sta fôa a l’é stæta scrita pe quelli ommi che opprímman i innusenti cun raxuin fase.

 

*****

Òu mæximu šymme u l’êa veňŷu yn lû e yn bæ, spunčæ da a sæ. U lû u stava šy, u bæ tantu čy zy. Alûa u ladrun, spintu da a catîa gûa, u l’à sercòu’n ranpin de ratèlla e u l’à ditu: «Per cose ti m’æ fætu l’ægua sturbia quande bevéiva?». Pe risposta u lanuzu, ch’u gh’àiva puîa: «Scyza, lû, cumme possu fâ quellu che ti te lamenti? L’ægua a strixella da ti a a mæ bucca». Quellu, vintu da a veitæ, u dixe: «Séi méixi fa ti t’æ ditu mâ de mi». U bæ u rispunde: «Alûa nu êa ancun našŷu». «U sajâ stætu u tœ puæ ch’u l’à ditu», e cuscí u l’à ačiapòu e zguaròu, amasàndû inǧystamente.

Sta fôa a l’é stæta scrita pe quelli ommi che oprímman i inusenti cun raxuin fase.