L’aze a u pastû vegiu

 

I povei, quande càngian scignuîa, mýan sûu u numme d’u padrun: sta fueta a mustra che l’é vêu.

Yn vegiu u scyvéiva ’n azenettu inte ’n pròu. Quande u pastû u l’à sentîu u sciatu d’i nemighi, u l’à tentòu de cunvinse l’aze a scappâ pe nu ese acciappæ, ma l’aze u l’à rispostu: «Ti pensi fosscia che u vincitû u me mettiâ dûe basccêe?». «Na» u l’à ditu u vegiu, e l’aze: «Dunca cose me importa a chi sèrvu, se a basccêa che purtiô a sajâ senpre ynha?».

 *****

L’aze òu pastû veǧu

I povei, quande cànǧan šiňuîa, mýan sûu u numme d’u padrun: sta fueta a mustra che l’é vêu.

Yn veǧu u scyvéiva ’n azenettu inte’n pròu. Quande u pastû u l’à sentîu u šatu d’i nemighi, u l’à tentòu de cunvinse l’aze a scapâ pe nu ese ačapæ, ma l’aze u l’à rispostu: «Ti pensi fošša che u vinsitû u me metiâ dûe bašcêe?». «Na» u l’à ditu u veǧu, e l’aze: «Dunca cose me importa a chi sèrvu, se a bašcêa che purtiô a sajâ senpre ynha?».